Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Δάσκαλε που δίδασκες

Κατά Λουκάν 14.26, παράφραση: Εάν κανείς έρχεται σ’ Εμέ και δεν μισεί τον πατέρα του και την μητέρα του, τη γυναίκα του, τα παιδιά του, τους αδελφούς και αδελφές, την δουλειά του, τον πολιτισμό και την θρησκεία της κοινωνίας των ανθρώπων, ακόμη δε και την ζωήν του, δεν μπορεί να είναι μαθητής Μου.

Μόλις εξημέρωνε, σκότος εβασίλευε ακόμη εις τους δρόμους των Αθηνών και ο Κρίτων βιαστικώς έσπευδε προς τας φυλακάς της πόλεως.
Τι κατεπείγον είχε να κάμη εκεί τόσον ενωρίς ανήρ εκ των πλουσιοτάτων της πόλεως, ο Κρίτων;
Ο μέγας διδάσκαλος του ο φιλόσοφος Σωκράτης εκρατείτο εκεί δέσμιος και έμελλε την επομένη να πίει το κώνειον. Πώς να ησυχάσει ο αφοσιωμένος εκείνος μαθητής; Τον ενάρετον Σωκράτη ηθέλησαν άνθρωποι κακοί να τον καταστρέψουν, τον κατηγόρησαν εις το δικαστήριον ότι οδηγεί τους νέους εις το κακόν, και οι δικασταί χωρίς να προσέξουν, χωρίς να εννοήσουν ότι τούτο ήτο συκοφαντία, τον είχον καταδικάσει να πίη το κώνειον.
Όταν έφθασε ο Κρίτων εις τας φυλακάς, ο δεσμοφύλακας τον εισήγαγεν εις το δωμάτιον όπου εκρατείτο ο Σωκράτης. Ούτος εκοιμάτο υσήχως όπως οι ενάρετοι και οι αθώοι μόνον δύνανται να κοιμώνται και εις την παραμονήν ακόμη του θανάτου των. Ο σεβάσμιος γέρων εξεπλάγη πολύ όταν ανοίξας τους οφθαλμούς είδεν παρα την κλίνην του εις τοιαύτην ώραν τον αγαπητόν του μαθητήν.
-Πως Κρίτων ήλθες σήμερα πριν εξημερώση; τον ερωτά.
-Διδάσκαλε, του απαντά εκείνος, έχω να σου ειπώ κάτι πολύ σοβαρόν, και επειδή ηξεύρω ότι τόσον εύκολα δεν θα παραδεχθείς την γνώμην μου, ήλθα ενωρίς δια να έχω καιρόν να σε πείσω. Εμάθαμεν ότι αύριον θα σου δώσουν να πίης το κώνειον. Εμείς οι μαθηταί, σου έχωμεν ετοιμάσει τρόπο δια να φύγης από την φυλακήν, και με πλοίον να ηπάγης εις Θεσσαλίαν.
-Να φύγω αφου με εδίκασεν η πατρίς; Εάν κατά την στιγμή της φυγής μου φίλε Κρίτων, ήθελον παρουσιασθή ενώπιον μου η πατρίς και μου έλεγεν ότι με την φυγήν μου δεν αναγνωρίζω τους νόμους, εάν ακόμη μου έλεγε οτι επειδή κατά την γνώμη μου νομίζω οτι ηδικήθην, δια τούτο θέλω να παρακούσω, αλλά λησμονώ τι εδίδαξα εις όλην μου την ζωή, ότι δηλαδή δεν πρέπει τίς να πραττη κακόν αντί κακού; Δεν γνωρίζεις Κρείτων, ότι είναι αδύνατον να υπάρξει πόλις και να ευτυχή, όταν οι νόμοι της δεν τηρώνται, και όταν αι αποφάσεις των δικαστηρίων της δεν εκτελώνται πιστώς; Οι νομοι της πατρίδος που με κατεδικασον εις θανατον ενόμισον ότι τούτον είναι δίκαιον, πρέπει δε να υπακούσω, διοτι η πατρίς είναι τιμιωτέρα, σεβαστωτέρα και αγιωτέρα και του πατρός και της μητρός και όλων των άλλων προγόνων.
Εις τας αληθείας ταύτας ο Κρίτων ουδέν ηδυνήθη να αντείπη και ωμολόγησεν ότι πας έντιμος πολίτης οφείλει τυφλήν υπακοήν εις τους νόμους. Ο σεβάσμιος γέρων απέθανε μετά δύο ημέρας. Ότε έφερε το ποτήριον με το κώνειο εις τα χείλη του, Ο Κρίτων τον ηρώτησε εάν εχει καμμίαν παραγελείαν τελευταία.

- Σου παραγγέλλω να είσαι ενάρετος, να αγαπάς την πατρίδαν σου και να υπακούης άνευ προφάσεων εις τας διαταγάς των νόμων. Ακολούθως έπειε το κώνιο χωρις να εκφράση παράπονο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου